อัชโอกะ

อัชโอกะ (ราว 304–232 ปีก่อนคริสตกาล) คือกษัตริย์องค์ที่สามแห่งราชวงศ์เมารยะ และเป็นหลานของ จันทรคุปตะ ผู้ก่อร่างอาณาจักรขึ้นเมื่อชั่วอายุคนก่อนหน้า พระองค์ก้าวขึ้นสู่อำนาจในฐานะผู้ขยายดินแดนด้วยกำปั้นเหล็ก และในปี 261 ก่อนคริสตกาล การพิชิตแคว้นกลิงคะของพระองค์ทิ้งสนามรบไว้ด้วยกองศพและสายน้ำที่แดงฉาน เมื่อได้ประจักษ์ความน่าสะพรึงของการสังหารนั้น พระองค์จึงหันสู่วิถีแห่งพุทธศาสนาและสละสงครามในฐานะนโยบาย พระองค์จารึกพระราชโองการอันลือชื่อลงบนเสาหินและหน้าผาทั่วแผ่นดิน เชิดชูธรรม — กฎอันชอบธรรม — ขึ้นเป็นหลักการแห่งการปกครอง พระองค์ส่งทูตนำคำสอนไปสู่ศรีลังกา อาณาจักรกรีก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนเมื่อสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้ผูกรวมจักรวรรดิที่กว้างใหญ่ที่สุดเท่าที่เอเชียใต้เคยมีมา และยืนหยัดในฐานะหนึ่งในผู้อุปถัมภ์ศรัทธาที่แผ่ขยายเกินพรมแดนของตนเองคนแรกในประวัติศาสตร์

อัชโอกะบัญชาการ ทหารเท้า ปักหลักอยู่หัวแถวแนวหน้า เขาต่อสู้ในฐานะแทงค์ที่สร้างขึ้นรอบการระเบิดพลังฉับพลัน — กัปตันแนวหน้าผู้คำรามเสียงรบและกระแทกไม้เท้าลงเพื่อพยุงแถวให้มั่น พร้อมรับหมัดหนักที่สุดของศัตรู ยุทโธปกรณ์ประจำตัวของเขาลับการจู่โจมให้คมถึงตาย ตอบแทน เจ้าสัว ผู้ตรึงกำแพงไว้กับเขาและจับจังหวะเจาะทะลวง คลังอาวุธเฉพาะตัวของเขาขัดกับระบบที่ จินซีฮวาง ถืออยู่ ดังนั้นแม่ทัพจึงต้องเลือกระหว่างทั้งสองเมื่อจัดวางทีม