จันทรคุกปตะ

จันทรคุปตะ เมารยะ (ราว 340–297 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นปฐมจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเมารยะ มหาอำนาจรวมศูนย์ที่แท้จริงแห่งแรกที่ผงาดขึ้นทั่วอนุทวีปอินเดีย ด้วยการชี้นำของจาณักยะที่ปรึกษาผู้เฉียบแหลม — ผู้ประพันธ์คัมภีร์อรรถศาสตร์ — เขาโค่นล้มราชวงศ์นันทะ และท่ามกลางความปั่นป่วนหลังศึกบุรพาทิศของ อเล็กซานเดอร์ เขาก็กวาดผ่านลุ่มน้ำสินธุเพื่อรวมดินแดนเหนือมาอยู่ใต้มงกุฎเดียว สนธิสัญญากับเซลูคุสที่ 1 ทำให้เขาได้ช้างศึกห้าร้อยเชือก ก่อกำเนิดธรรมเนียมทหารม้าหุ้มเกราะและแถวงาช้างคำรามแห่งเมารยะที่จะทำให้โลกโบราณตื่นตะลึงไปอีกหลายชั่วอายุคน ในวัยชรา เขาสละอำนาจให้บุตรชาย หันสู่วิถีนักพรตแห่งศาสนาเชน และว่ากันว่าเขาจบชีวิตด้วยการอดอาหารอย่างสงบ — ผู้พิชิตที่เลือกความนิ่งสงบเหนือบัลลังก์ที่ตนสร้างขึ้น

จันทรคุปตะควบม้าในฐานะ ทหารม้า เป็นแทงค์ที่ยึดแนวหน้าและปกป้องผู้ที่ร่วมรบเคียงข้าง สวมเกราะหนาและดื้อต่อความบาดเจ็บ เขายืนหยัด ณ จุดที่แนวรบจะแตก ดึงความรุนแรงที่สุดของศัตรูมาสู่ตัวเอง การจู่โจมประจำตัวของเขากระแทกเข้าใส่ศัตรูเบื้องหน้าพร้อมกับยกระดับการป้องกันของฮีโร่ที่อยู่ใกล้ และออร่าที่เขาพกพายังทำให้ทหารม้าผู้ร่วมรบได้แบ่งปันความทรหดอันแข็งแกร่งของเขา เขามิใช่นักสังหารกองทัพ หากแต่เป็นกำแพงหินสูงที่ขวางอยู่เบื้องหน้า — ปฐมกษัตริย์ผู้ทำให้ทหารม้าของ เจ้าสัว ยืนหยัดได้ในยามที่แถวรบรองลงมาล้มครืน